Nationale Metaldag. Zo hebben we 06 september 2025 maar gedoopt, want er waren maar liefst 9 festivals en minstens 11 events op deze dag. De Nederlandse Metalscene gaat hard! Misschien iets TE hard, want als je zoveel organiseert, op zo veel verschillende plekken, dan betekent dat ook dat de Nederlandse metalhead moet kiezen waar ze heen gaan, en dat je bij alle events wellicht NET iets minder mensen kan verwachten, dan je misschien had gehoopt. Voor Wildman Metalfest was dit echter geen issue; toen de deuren om 14.00u open gingen in Dronten, stond er een rij, en vanaf het eerste optreden tot de laatste band was de zaal in Nirwana goed gevuld. Met recht een geslaagde eerste editie. En wij waren er natuurlijk bij!
Suicide Prophet
Met het risico dat door deze bandnaam deze post het misschien minder goed doet (elke keer als ik deze bandnaam intyp op Instagram krijg ik de melding dat ik ook hulp kan zoeken): Suicide Prophet trapt de middag af. Het zijn in de regio wellicht local legends, en ze hebben al vaker op het podium in Dronten gestaan. Afkomstig uit het nogal gelovige Kampen, maakt Suicide Prophet vooral muziek om een beetje tegen het zere been van mensen te schoppen. Hard. Hoewel we vandaag geen crowdkills zien in de pit, is de muziek van Suicide Prophet absoluut moshpit muziek. Ik leerde de band kennen toen ik hun singel Transcending Powerlessness reviewde voor MetalFromNL. Toen schreef ik dat het zeker wel potentie had, maar dat het nog wel een beetje klonk als een band in een begin stadium. Inmiddels is de band dat stadium ontgroeit, en pakte ze niet alleen de winst in de voorronde van de Wacken Metal Battle maar speelden ook al op een heel aantal vette podia. De band zet vandaag een energieke show neer, die goed ontvangen wordt door het publiek. Geen enkele moeite om wakker te worden met deze groovende hardcore. In de set verschijnen overigens veel meer nummer dan er op de EP uit 2023 terecht zijn gekomen. Dat betekent ongetwijfeld dat we binnenkort nieuwe muziek van de mannen mogen verwachten, dus geef ze een like op social en houd ze in de gaten!
Black Rabbit
Black Rabbit hebben we al vaker gezien voor MetalFromNL, en het is elke keer goed. Deze band steekt daar dan ook heel veel tijd in. Alles moet kloppen aan hun project; van aankleding op het podium, tot het in de puntjes uitwerken van de tracks en hun setlijst. De balans klopt, de uitstraling klopt, het geluid is top en tja, met tracks als Malevolent Glare en Hollow Eyes kan je eigenlijk niet misgaan. De verassing van de laatste EP van de band, To Be Alive to Walk this Earth, That is my Curse, wordt ook gewoon in hun 45 minuten durende set meegenomen. Dapper om zo'n rustige break in je set te gooien, maar het werkt prima en zorgt net even voor een stukje rust voordat de band er weer keihard inknalt met Rancid Taste. Vervolgens sluit de band af met Descending en eindigt met Taken By the Devil. Aangespoord door de intense blikken van Jelle en Hidde kost het het publiek bijzonder weinig moeite om een moshpitje te beginnen in Nirwana vanmiddag.
Aran Angmar
Na Black Rabbit een band die ik tot op heden nog niet eerder live had mogen zien: Aran Angmar. Technisch gezien niet helemaal een Nederlandse band, want iedereen behalve de zanger woont momenteel in Italie. De van oorsprong Griekse gitarist Stavros is het brein achter deze trve symphonische black metal band, en zijn invloed uit mede-Griekse band Rotting Christ is duidelijk hoorbaar in zijn muziek. Als fan van die band vind ik het dus totaal niet erg om Aran Angmar live te zien vandaag; het helpt dat Stavros glorious metalhaar heeft waar hij graag gebruik van maakt op het podium. Zanger Jesse is wel een echte Nederlander, al kunnen we dat vandaag door zijn outfit en bebloede gezicht op het podium nauwelijks herkennen. Ook zijn ultra lage, bijna demonische grunts doen on-Nederlands aan. Er is natuurlijk een reden dat hij bij deze (stiekem toch) internationale band is gevraagd. Aran Angmar kwam in maart met hun derdede album Ordo Diabolicum, en is nog steeds bezig met de promotie van deze plaat. Ze spelen echter vooral nummers van hun eerdere twee releases, al kunnen ze natuurlijk niet om Ordo Diabolicum en wat mij betreft de beste track van dat album, Vae Victis heen.
Loyalty Ends Here
Terug naar bands die we al wel veel vaker live hebben zien spelen: Loyalty Ends Here. Toch is dit optreden spannend voor de band. Het is namelijk het eerste optreden met nieuwe gitarist Ian Smeets, eerder bekend als bassist van Black Rabbit en ook als gitarist in Depraved Will. Achteraf horen we dat Ian de set van vandaag in een week heeft ingestudeerd; dat zegt direct iets over de skills van deze man! Op het podium is te zien dat Ian al helemaal is opgenomen in de band. De interactie met de andere bandleden is goed, en Ian zelf is het hele optreden een groot blij ei. Tenzij hij grim kijkt natuurlijk. Want dat hoort erbij, als je in een metalband speelt.
Richard geeft halverwege aan niet helemaal in zijn hum te zijn tijdens het optreden, en draagt de track ‘The Darkest Red’ op aan een vriend van hem. Na het optreden horen we waarom. Er is tijdens het optreden van Aran Angmar iemand uit het publiek in elkaar gestort en gereanimeerd door bezoekers die het toevallig zagen gebeuren. Direct na het optreden van Loyalty wordt gemeld dat de man met hartslag is afgevoerd naar het ziekenhuis. Gelukkig kan later op de dag ook worden medegedeeld dat hij weer bij kennis is, en dat het goed met hem gaat. Maar het was wel even echt heel erg schrikken voor de mensen die het zagen gebeuren, en zeker ook voor Richard, die deze man persoonlijk goed kende. Het getuigt van de bands professionaliteit dat deze heftige gebeurtenis geen invloed heeft gehad op hun set, en dat de bezoekers er niets van hebben meegekregen, ondanks dat de hele band het had zien gebeuren. Hulde overigens aan de mannen van METALCAFE Hilversum, die het zagen, en direct actie hebben ondernomen. Ze hebben daarmee zijn leven gered.
TerraDown
We blijven in het rijtje van Wacken Metal Battle winnaars, want niet alleen Loyalty Ends Here is een ex-winnaar, ook de volgende twee bands hebben die eer gehad. Voor TerraDown is het wel al wat langer geleden dat zij op Wacken Nederland mochten vertegenwoordigen. Inmiddels is de band een album en een paar EP's verder, en komt er later dit jaar nog meer nieuwe muziek van de band uit. Deze band uit Brabant (waarom komen daar toch alle goeie bands vandaan?) heeft de afgelopen tijd haar sporen meer dan verdiend met onder andere een tour met Cradle of Filth en diverse andere toffe voorprogramma's. Met tracks als Checkmate en de nieuwe Accept Your Fate zet TerraDown mensen aan het denken. Tenminste, als je thuis naar de teksten gaat luisteren. Hier in Nirwana vandaag willen we vooral genieten van de tomeloze energie van de frontman, en onze hoofden meebewegen met de groove.
Nephylim
Ook Nephylim heeft vandaag een nieuw bandlid te presenteren. Lorenzo vervult tegenwoordig de taken op de bas. Hoewel de set rustig begint met de emotionele klanken van het tweeluik Travail, komt de stemming er goed in bij Fractured Existence. Dat zien we ook terug in zijn performance. Tijdens Travail moet Lorenzo nog een beetjeOok staat natuurlijk de misschien wel grootste hit van Nephylim, Withered, op de setlist. Gelukkig sluit de band af met het nieuwe Inner Paradigm, want dat zou toch ook best wel eens een van mijn favoriete tracks van de band kunnen zijn. Voor de mensen die Nephylim al wat langer volgen, werd er ook nog even een uitstapje gemaakt het album wat uitkwam in het Corona tijdperk. Hoewel die wellicht minder aandacht heeft gehad dan had gemoeten, staan daar ook zeker een paar pareltjes op, naast The Bitter Inheritance die vandaag aan bod komt. Check ook zeker dat album even op Spotify.
Changing Tides
Een van de grotere namen, zeker op deathcore/metalcore gebied, is Changing Tides. Na een uitverkochte albumrelease show in 013 Tilburg, zijn deze gasten niet te stoppen en speelden ze deze zomer op Roosendaal Open Air en een heel aantal andere vette shows. En hoe vaker ik naar Nihilist en Louder than Words luister, hoe beter het wordt. En het was al heel goed. Dat bewezen ze vorig jaar, toen ze de tent op Jera on Air vol kregen voor hun live videoclip. Naast dat ze hele goede muziek uitbrengen is Changing Tides vooral heel leuk om live te zien. Dat komt met name door Casper, die elke show als een blij ei met een enorme glimlach op zn gezicht over het podium heen stuitert. En zoals gebruikelijk in de core-scene, als je fans ziet in je publiek die de teksten kennen, dan geef je hun de mic. Wat maar weer bewijst dat Metalheads helemaal niet groot en scary zijn; eerder lief en knuffelig. Tenzij ze in de pit staan, want die gaat er bij Changing Tides ook vandaag in Nirwana toch een heel stuk harder aan toe dan bij de andere bands.
Cryptosis
De headliner van deze eerste editie van Wildman Metalfest is een van de grootste aankomende bands van Nederland van het moment. En als het aan ons ligt, waarschijnlijk binnen een paar jaar groot genoeg om de Europese zomerfestivals te spelen. Hopen we. Want man man man wat is Cryptosis goed. Op het kleine podium van Nirwana kunnen ze natuurlijk niet hun grote productie meenemen, zoals we die zagen bij hun album release show in Metropool. Maar met twee verrijdbare schermen en rookmachines in plaats van pyro, kom je een heel eind. Dat extra stukje aandacht voor show, maakt de avond net even iets meer magisch. Tel daar bij op dat je met drie man op het podium als publiek ALLES ziet en dus als muzikant nog een stapje verder moet gaan. Bij Cryptosis zit dat dik in elkaar. En, special treat voor de bezoekers van Wildman Metalfest; ze spelen vanavond hun laatste album Celestial Death integraal. Dat betekent dat ze starten met mijn favoriete track van het album, Faceless Matter. Natuurlijk is hun speeltijd dan nog niet om, want als headliner spelen ze natuurlijk een uur, en niet slechts 45 minuten. Mijn batterijtje was echter leeg, dus hoewel ik op de setlist kon zien dat ik Transcendence als afsluiter aan mij voorbij moest laten gaan, heb ik niet de hele set afgekeken.
Al met al
Wat een geslaagd feestje. De zon scheen, er was een BBQ en een eettentje geregeld, het was druk, het was gezellig, kortom; het was feest! De allereerste editie van Wildman Metalfest was een meer dan geslaagd feestje, van top tot teen goed verzorgd (check de foto's, zelfs aan aankleding was gedacht).
Stay tuned, want behalve dit verslag komen er ook nog wat videos van het festival online, dus hou dat in de gaten! En wie weet, tot volgend jaar, voor editie twee! Dat wil je niet missen!
Check hier de rest van de foto's
[envira-gallery id="18575"]
