Velozza is terug met een tweede album, Humanity. Na een debuut album in 2021 en in de tussentijd wat losse singles, werd het tijd voor een lange beukplaat van de mannen uit Roermond. Van de albumhoes alleen wordt je al blij, dus tijd voor een paar goeie luistersessies en een deep(er) dive in het nieuw album, Humanity.
Velozza begon in 2016 in Roermond, met als doel de 80’s thrash te laten herleven. In een modern jasje, want dat wel. In 2021 schreef ik al de review over het debuut album van de mannen. Vier jaar geleden was ik onder de indruk van de recording kwaliteit, en het feit dat Velozza in plaats van de schreeuwende thrash vocals, qua vocals meer de hardcore kant op gaat. Van het nieuwe album waren drie tracks al eerder als single verschenen, dus ik wist inmiddels dat ik minstens dezelfde kwaliteit als Apocaholic kon verwachten, al dat niet beter.
Waar veel Nederlandse thrash metal bands met name de focus leggen op hele snelle riffs, laat Velozza op Humanity zien een heel arsenaal aan skills en invloeden mee te nemen. Ja, de snelle moshpit tracks zijn zeker aanwezig. De partytrack The Useless bijvoorbeeld. En ook de openere In the Name Of timmert stevig door. Maar daar moet je wel even op wachten, want die track begint eigenlijk heel erg groovy, met een riffje waar de hardcore liefhebbers goed op kunnen two-steppen.
Andere invloeden zijn ook terug te horen in Myth Trap, waar bijna een soort heavy metal riff zijn intrede doet. En in plaats van de verwachte akkoorden progressie, worden er interessante keuzes gemaakt in de riffs die hierna volgen, wat het geheel evil doet klinken, en helemaal niet zo gelikt als we van andere thrash bands gewend zijn.
Nog meer interessante riffs vind je bijvoorbeeld in Paradise or Peril. Lekker rechtoe-rechtaan beuken, met een knipoog naar de late 90’s en bijna meer grunge-y sound. Met een thrash randje. Die 90’s vibe krijg ik overigens ook heel sterk van de album cover, die ik zo als artwork aan mijn muur zou willen hangen.
Velozza weet vooral, opnieuw, te verassen met een hele diverse plaat, met een rauwe, eerlijke, maar vooral hele cleane productie. Soms heb je van die bands die je als gateway band kan zien voor de wat hardere bands en genres. Humanity is zo’n album. Zo’n album waarvan mensen zeggen ‘metal vind ik niets, maar Velozza vind ik wel leuk’.
Voor de meer oldschool metalhead voldoende herkenning, voor de ‘nog-niet-metalhead’ voldoende blije, vrolijke, upbeat riffjes om lekker te bewegen. Mijn persoonlijke favoriet is denk ik Paradise or Peril, met name omdat het net even iets verder buiten de gebaande thrash paden gaat.
Meer lezen over Velozza? Je vindt ze op hun eigen website.
Tracklist
In the Name of
Preach to the Choir
Myth Trap
Unknown Home
Pact of Forgetting
The Useless
Idenitfy
Paradise or Pril
Rope Burn
Lambs to the Slaughter
