Hexagraf is een nieuw project door twee veteranen in de Nederlandse blackmetal scene; Floris Velthuis en Daan Bleumink. Flors Velthuis zit op dit moment geloof ik in 5 actieve black metal projecten, Daam Bleumink heeft er incluxief Hexagraf geloof ik net zoveel. Zoals in de meeste gevallen in de Nederlandse blackmetal scene zijn dat met name solo danwel studio projecten, en Hexagraf is wat dat betreft niet anders. Wel anders is het genre. De mannen plakken het genre blackened doom op hun nieuwe geesteskind, wat betekent dat het vooral atmospherischer en hopelozer wordt. Tijd voor iets meer deep-dive.
Als je de albumcover bekijkt, is duidelijk wat de inspiratie voor dit eerste album is geweest. De industriele revolutie komt niet alleen duidelijk naar voren in de artwork, maar ook in de songtitles. Terwijl de laatste mensen nog steeds met de gevolgen van stoflongen kampen, schrijft Hexagraf een album wat prima past in de huidige maatschappij.
Qua muziek biedt Walsen van Hoop meer afwisseling dan we op eerdere projecten van Floris of Daan voorbij hoorden komen. De tweede track ‘Koud Geslagen’ opent met een prachtig akoestisch intro, om vervolgens in een duistere emotionele grunt en een bijna hoopvolle duistere riff te belanden. Waar Stoflongen nog wat meer black aanvoelt en wat minder doom, is dit een van de tracks waar het genre ‘blackened doom’ goed tot zn recht komt. Eerder hoorden we op andere tracks van Floris de spoken word terugkomen, en ook hier past dat prima naast de diepe grunts. Als je wat beter luistert zit er onder de lagen synths en gitaar ook interessante bas en drumpartijen om van te genieten. Wat dat betreft is Walsen van Hoop zo’n album wat je eigenlijk 10 keer achter elkaar moet horen en dan nog elke keer weer nieuwe dingen ontdekt.
Het kerkorgel in Om Organgen te Vernietigen, bijvoorbeeld. Niet alleen passend bij de tijd en bij de sound, maar als je er over nadenkt, Organ is natuurlijk ook een mooie dubbelzinnigheid. En als je denkt dat je er bent na de titeltrack Walsen van Hoop, begint het album bijna weer opnieuw met de epische en progressive track Bijtend in de Geest. Deze tracks is ook als single uitgebracht, en honestly, dit is de track waarvan ik dacht, man, wat fijn dat deze twee muzikanten elkaar gevonden hebben. Samples uit oude radio of tv shows, pouding drum riffs, vele lagen synths, progressive gitaar riffs, schreeuwende grunts. Bijtend in de Geest is echt een soort blackend doom prog epic die met 7 minuten haast te kort aanvoelt. Duidelijk dus welke track ik zou aanraden van dit album.
Maar, in alle eerlijkheid, ik vind het moeilijk slechts één track te kiezen om aan te raden. Er zit zoveel diversiteit in dit album, dat alle tracks absoluut de moeite waard zijn om te luisteren. Stoflongen valt daar wat mij betreft net een beetje buiten, omdat die toch meer als ‘classic black metal’ aanvoelt. Waar niets mis mee is, maar in vergelijking tot een Koud Geslagen, Stern is Vreten of Bijtend in de Geest, waar zoveel meer in zit, een beetje te makkelijk misschien.
Meer weten over Hexagraf? Je vindt ze op Facebook.
