Hij stond aan de wieg van de grootste Nederlandse symfonische metalbands, maar achter de muren van de bekende gitaargeweld heeft Martijn Westerholt de afgelopen jaren gebouwd aan een heel andere wereld. Met Eye of Melian ruilt hij de dubbele bassdrums in voor filmische soundscapes, Keltische invloeden en de betoverende stem van Johanna.
Vandaag duiken we in het ontstaan van dit 'dream-team', de onuitputtelijke inspiratie van Tolkien en de vraag: hoe vindt een metal-veteraan zijn weg in de wereld van folk en filmmuziek? We praten met Martijn over het nieuwe album, zijn lessen uit het verleden en de toekomst van de Nederlandse scene.
Check het hele interview op YouTube, of lees de verkorte versie hieronder.
Hoe zou je de band omschrijven?
“Hele zware grindcore metal,” grapje natuurlijk. Zonder gekheid: Eye of Melian leunt sterk op zang en een groots opgezette, filmische sfeer. We zijn enorme liefhebbers van Hollywood-achtige soundtracks en proberen die dynamiek en emotie in onze muziek te verwerken.
Waar komt die liefde voor filmmuziek vandaan?
Dat heeft er altijd al ingezeten. Soundtracks kunnen krachtige emoties oproepen zonder dat er tekst nodig is. Die manier van opbouwen — spanning creëren en weer loslaten — is de basis van hoe wij onze nummers schrijven.
Hoe is Eye of Melian ontstaan?
Het begon vrij spontaan tijdens een tour in Amerika, waar ik zangeres Johanna sprak over onze gedeelde muzikale interesses. Het groeide zonder druk uit tot een serieus project. Tijdens de coronaperiode brachten we ons eerste album uit. Omdat we geen gevestigde naam waren zoals Delain, konden we vrijer experimenteren en nieuwe richtingen verkennen.
Was de muziek iets wat je al lang had liggen, of is het gezamenlijk ontstaan?
Ik schrijf de basis van de muziek, maar daarna voegt iedereen zijn eigen specialisme toe. Mikko, die ik ken van de orkestarrangementen voor Delain, vond het project zo tof dat hij vast bandlid werd. Robin schrijft de meeste teksten; zij en Mikko zijn echte Tolkien-encyclopedieën en brengen die fantasy-kennis in de band.
Hoe diep zit die Tolkien-lore in jullie muziek?
Best diep. Voor het album Forest of Forgetting schreef ik muziek met Lothlórien en Galadriel concreet in mijn achterhoofd.
Gebruiken jullie met name Tolkien als inspiratie, of haal je ook inspiratie uit andere bronnen?
We kijken breder. We lezen allemaal veel fantasy, zoals de boeken van de Amerikaanse schrijver Brandon Mull (Fabelhaven, The Beyonders). Het nummer Doorway of Night is daar bijvoorbeeld op geïnspireerd. Tolkien is de grootste bron, maar zeker niet de enige.
Jullie muziek klinkt erg atmosferisch en meeslepend. Hoe belangrijk is sfeer voor jullie?
Dat is het allerbelangrijkste. Een nummer kan technisch perfect zijn, maar als het je niet raakt, houdt het op. We willen dat de luisteraar echt in een soort reis wordt gezogen.
Zit daar ook een bewuste keuze achter om minder traditioneel ‘songgericht’ te werken?
Zeker. Niet elk nummer hoeft een standaardstructuur met een herhalend refrein te hebben. Soms is het interessanter om een track op te bouwen als een soundtrack, waarbij de ontwikkeling van de sfeer centraal staat.
Je bent al lang actief in de muziekscene. Hoe heeft jouw manier van werken zich ontwikkeld?
Door de jaren heen leer je beter wat werkt en, belangrijker nog, wat bij je past. In het begin probeer je alles, maar nu maak ik bewustere keuzes. Dat maakt het proces efficiënter en persoonlijker.
Hoe zijn tot nu toe de reacties op Eye of Melian?
Echt boven verwachting. We wisten niet hoe het zou landen, aangezien het geen metal is, ook al zijn we zelf metalheads. Zelfs het label was verrast; ze moesten halsoverkop extra cd’s en vinyl bijpersen omdat de vraag zo groot was.
Sluit de muziek wel aan bij het metal-publiek?
Hoewel we geen zware riffs hebben, spelen we wel met contrasten en bombastische orkestraties. Dat spreekt veel metalfans aan. Ik zie ons dan ook prima op festivals staan die daar ruimte voor bieden, zoals Wacken, Castlefest of specifieke Tolkien-festivals.
Zie je Eye of Melian dan ook in een andere live-setting dan bijvoorbeeld Delain?
Ja, ik zie ons eerder in een theater. Onze komende shows in Finland zijn in theaters, inclusief een pauze midden in de set. Dat is nieuw voor mij. De ultieme droom is om dit ooit met een volledig orkest uit te voeren.
Als je zo druk bezig bent met muziek maken, heb je dan zelf nog tijd om muziek te luisteren?
Eigenlijk te weinig, wat jammer is omdat je er inspiratie uit haalt. Ik luister vaak naar podcasts of filmmuziek. Bands die ik wel tof vind zijn Ghost en The Birthday Massacre, die een unieke jaren '80 vibe hebben. Maar vroeger luisterde ik meer dan nu.
Jullie hebben ook een instrumentale kant van het album uitgebracht. Is het bedoeld als instrumentale muziek?
De nummers zijn geschreven met zanglijnen, waar Johanna haar eigen invulling en koorlagen aan toevoegt. We hebben de instrumentale versies toegevoegd omdat de muziek zoveel lagen bevat. Zonder zang hoor je weer hele andere details. Die versies zijn daarom ook anders gemixt.
Wat kunnen we in de toekomst van Eye of Melian verwachten?
We blijven ons ontwikkelen en nieuwe ideeën uitproberen. Het belangrijkste is dat het voor ons goed voelt, de rest volgt vanzelf.
Welk advies zou je geven aan beginnende bands?
Blijf dicht bij jezelf. Mensen prikken er zo doorheen als je anderen kopieert. Daarnaast draait het om doorzettingsvermogen: het kost tijd om iets op te bouwen. Blijf consistent en zorg vooral dat je het leuk blijft vinden.
